برای کسب اطلاعات بیشتر به قرآن و سنت پیامبر صلی الله علیه و سلم مراجعه شود.

تماس و مشاوره هم به صورت شبانه روزی٬ رایگان٬ مستقیم و بدون وقت قبلی خواهد بود.

در صورتیکه قبل از پرواز با مشکلی روبرو شدید با شماره های زیر تماس بگیرید: سوره ی بقره آیه ی ۱۸۶ سوره ی نساء آیه ی ۴۵ سوره ی توبه آیه ی ۱۲۹ سوره ی اعراف آیه ی ۵۵ سوره ی طلاق آیه ی ۳ - ۲

سوگند به جایگاههای ستاره‌ها، و محلّ طلوع و غروب آنها!

و این قطعاً سوگند بسیار بزرگی است، اگر (درباره‌ی مفهوم آن بیندیشید، و از علم نجوم و ستاره‌شناسی، چیزی) بدانید.

هر آینه این (چیزی را که محمّد با خود آورده است) قرآن گرانقدر و ارزشمند است.

در کتابی پنهان (از دیدگان و دور از دسترس شیطان، که لوح محفوظ است) قرار دارد.

جز پاکان (یعنی فرشتگان یزدان) بدان دسترسی ندارند.

از سوی پروردگار جهانیان نازل شده است.

فرموده امام اهل سنت احمد بن حنبل: در باره‏ی صحابه:

و از جمله مسایل واضح و آشکار بیان کردن نیکی‏های تمامی اصحاب رسول الله صلی الله علیه وسلم می‏باشد، و همچنین خویشتن داری از بازگو کردن اشتباهات و مخالفت‏هایی که در بین آنها رخ داده است نیز از جمله همین مسایل می‏باشد،

 بنابراین اگر کسی به اصحاب رسول الله صلی الله علیه وسلم یا یکی از آنها ناسزا بگوید، یا به آنها توهین یا طعنه وارد کند، یا به ذکر معایب آنها بپردازد و از آنها یا یکی از آنها عیب جویی کند، چنین شخصی مبتدع، رافضی، ناپاک، و مخالف اهل سنت است، و خداوند هیچ‏گونه توبه و فدیه‏ای را از او قبول نمی‏کند، و بر خلاف آن دوست داشتن صحابه سنت است،

 و دعا کردن در حقشان از قربات می‏باشد، و اقتدا کردن به آنها وسیله نجات، و در پیش گرفتن راه و روش آنها فضیلت به حساب می‏آید. و صحابه پیامبر صلی الله علیه وسلم بهترین مردم هستند، شایسته‏ی هیچ کس نیست که از آنها بدگویی کند، یا اینکه به آنها طعنه، عیب و توهین وارد نماید.

بدانکه همانا یک سنگ «چند گرم معادل نیم جو» از آن، معادل کارکرد (15) نخ سیگار است. تنها یک جراک «پیمانه» آن پانزده درصد 15% تنباکوی خالص است. بلکه معسل تنباکوی خالص است که با مقدار زیادی از انواع مواد سرطان‌زا مانند رنگها و بوها و مواد شیمیایی پخته شده و تخمیر شده مخلوط می‌شود.

از موادی که با معسل مخلوط می‌شود مثلاً ماده گلیسیرین است که استعمال و بکار بردن آن موجب استنشاق ماده خطرناکی است که باعث ابتلاء به سرطان می‌شود، ماده دیگری که با معسل مخلوط می‌شود ماده اکریلین است که ماده‌ای سمی، زهرناک و کشنده است که حتی تماس و دست زدن به آن بسیار خطرناک است، چه رسد به استنشاق و استفاده از آن!!! تمام آنچه در مورد مضرات سیگار بیان شد شامل معسل نیز می‌باشد.

این خبائث و مواد ناپاک از کجا به میان ما آمده‌اند

این مواد ناپاک و خبیث از طریق سفرهای خارج، دوستان ناباب خائن، تساهل و سهل‌انگاری در ابتدای شروع «کشیدن پُک اول از سیگار یا سایر مواد» و سپس ادامه دادن و بعد حسرت و پشیمانی به میان ما آمده و ما را مبتلا نموده است.

[این بلای خانمانسوز ره‌آورد استعمارگران و دشمنان دین و بشریت است، قطعاً شیوع مواد مخدر و مشروبات الکلی یکی از دسیسه‌های مهم استعمار غرب است] این دشمنان، با اشاعه و انتشار این مواد ناپاک در میان ما قدرت این را پیدا خواهند نمود که دین و امنیت و اخلاق و خوشبختی ما را تاراج و ما را به جانوارانی وحشی «که فقط بفکر لذات زودگذر باشیم» تبدیل نمایند. پس برای مقابله با دشمنان و حفظ عظمت و توان و دین و حیثیت خود باید از نزدیکی به این خانواده خبیث و پلید که بجز بدی و شرّ و بدبختی چیزی را به ارمغان نمی‌آورد دروی جسته و بشدت پرهیز نمايیم. مخدرات پدر پلیدیها، مشروبات مادر پلیدیها و سیگار نیز فرزند پلید آنهاست.

بیائید به مقابله با این خبائث برخیزیم و به کمک از بین برندگان و مشاورین ترک اعتیاد بشتابیم. به امید خدا.

فضائل بعضی از سوره‌های و آیات قرآن

* سوره فاتحه: عظیمترین سوره قرآن و شفاء هر دردی است.

* سوره بقره و آل عمران: روز قیامت مانند دو ابر «سایبان» از صاحب خود حمایت می‌کنند.

* آیت الکرسی: عظیمترین آیه قرآن است سبب حفظ بندگان است (بوسیله خدا).

* دو آیه آخر سوره بقره: از هر بلائی آدمی را کفایت می‌کند.

* ده آیه اول سوره کهف: از فتنه دجال در أمان خواهی ماند.

* سوره اخلاص «قل هو الله احد»: معادل یک سوم قرآن است.

* آنچه را بیمار در حال بیماری خود باید بگوید. رَبَّنَآ ءَاتِنَا فِى ٱلدُّنْيَا حَسَنَةًۭ وَفِى ٱلْءَاخِرَةِ حَسَنَةًۭ وَقِنَا عَذَابَ ٱلنَّارِ  (البقره: 201).

«پروردگارا! به ما در دنيا (نيكى) عطا كن! و در آخرت نيز (نيكى) مرحمت فرما! و ما را از عذاب آتش نگاه دار!».

فضیلت: بیماری که این دعا را بخواند خداوند او را شفا می‌دهد.

* دعا برای مریض: «أَسْأَلُ اللهَ الْعَظِيْمَ رَبَّ الْعَرْشِ الْعَظِيْمِ أَنْ يَشْفِيَكَ». (هفت بار بخواند). مسلمانى كه به عيادت مريضى برود كه اجلش فرا نرسيده است، و اين دعا را هفت بار بر او بخواند، مريضش شفا مى‏يابد. (الترمذي وأبوداود، ونگا: صحيح الترمذي2/210 وصحيح الجامع 5/180).

(از خداوند عظيم، پروردگار عرش بزرگ، مى‏خواهم كه تو را شفا دهد).

«لاَ بَأْسَ طَهُوْرٌ إِنْ شَاءَ اللهُ». (البخاري مع الفتح 10/118).

(هيچ باكى نيست، اين بيمارى به خواست خداوند، پاك كننده‏ى «گناهان» است).

۳- فضائل سوره‌‌های معینی از قرآن بنویسم -قسمت سوم

سوره آل عمران:

در خلال بیان فضیلت سوره البقره فضل سوره آل عمران نیز بیان شد.

سوره الکهف:

1- «من حفظ عشر آیات من أَوَلِ سورة الکهف عصم من فتنة الدجال». (صحیح مسلم).

پیامبر می‌فرماید: هر کس ده آیه از اول سوره کهف را حفظ کند از فتنه دجال درامان خواهد ماند.

۲-  قال أبوسعید: «من قرأ سورة الکهف یوم الجمعة أضاء له من النور فیما بینه وبین البیت العتیق». (الدارمی).

از ابن مسعود رضی الله عنه نقل شده که پیامبر اکرم صلی الله علیه وسلم می‌فرماید: هر کس سوره الکهف را در روز جمعه بخواند. نوری در بین او و خانه خدا (بیت الله) برایش روشن می‌شود.

ده صنف از زنان مورد نفرت خدا و ملعون هستند - قسمت اول

پناه به خدا که شما از آنان باشید.

1- خالکوب کردن: پیغمبر صلی الله علیه وسلم می‌فرماید: «لعن الله الواشمات والمستوشمات .... المغیرات خلق الله تعالی». (البخاری). خداوند لعنت کرده بر زن خالکوب و زنی که درخواست خالکوبی کند. الواشمه کسی است که بدن دیگران را بوسیله سوزن و سرمه خالکوبی می‌کند. مستوشمه کسی است که به درخواست او بدنش خالکوبی می‌شود.

2- موی ابرو را برداشتن: پیامبر صلی الله علیه وسلم می‌فرماید: «لعن الله المتنمصات والمتفلجات للحُسن المغیرات خلق الله تعالی». (البخاری). خداوند زنانی را که موی ابروی دیگران را بر می‌دارند، یا موی ابرویشان برداشته می‌شود، و یا به خاطر زیبائی محض میان دندانهای خود فاصله می‌اندازند یا آن را باریک می‌نمایند و خلقت خدا را تغییر می‌دهند، لعنت کرده است.

نامصه: کسی است که موی ابروی دیگران را بر می‌دارد و آن را باریک می‌نماید.

متنمصه: کسی است که بدرخواست او موهایش برداشته می‌شود.

32- مجالس ذکر: عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ t قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص: «إِنَّ لِلَّهِ مَلائكَةً يَطُوفُونَ فِي الطُّرُقِ، يَلْتَمِسُونَ أَهْلَ الذِّكْرِ، فَإِذَا وَجَدُوا قَوْمًا يَذْكُرُونَ اللَّهَ، تَنَادَوْا: هَلُمُّوا إِلَى حَاجَتِكُمْ، قَالَ: فَيَحُفُّونَهُمْ بِأَجْنِحَتِهِمْ إِلَى السَّمَاءِ الدُّنْيَا، قَالَ: فَيَسْأَلُهُمْ رَبُّهُمْ ـ وَهُوَ أَعْلَمُ مِنْهُمْ ـ: مَا يَقُولُ عِبَادِي؟ قَالَ: يَقُولُونَ: يُسَبِّحُونَكَ، وَيُكَبِّرُونَكَ، وَيَحْمَدُونَكَ، وَيُمَجِّدُونَكَ، قَالَ: فَيَقُولُ: هَلْ رَأَوْنِي؟ قَالَ: فَيَقُولُونَ: لاَ، وَاللَّهِ مَا رَأَوْكَ.

 قَالَ: فَيَقُولُ: وَكَيْفَ لَوْ رَأَوْنِي؟ قَالَ: يَقُولُونَ: لَوْ رَأَوْكَ كَانُوا أَشَدَّ لَكَ عِبَادَةً، وَأَشَدَّ لَكَ تَمْجِيدًا وَتَحْمِيدًا، وَأَكْثَرَ لَكَ تَسْبِيحًا. قَالَ: يَقُولُ: فَمَا يَسْأَلُونِي؟ قَالَ: يَسْأَلُونَكَ الْجَنَّةَ، قَالَ: يَقُولُ: وَهَلْ رَأَوْهَا؟ قَالَ: يَقُولُونَ: لاَ، وَاللَّهِ يَا رَبِّ مَا رَأَوْهَا. قَالَ: يَقُولُ: فَكَيْفَ لَوْ أَنَّهُمْ رَأَوْهَا؟

قَالَ: يَقُولُونَ: لَوْ أَنَّهُمْ رَأَوْهَا، كَانُوا أَشَدَّ عَلَيْهَا حِرْصًا، وَأَشَدَّ لَهَا طَلَبًا، وَأَعْظَمَ فِيهَا رَغْبَةً. قَالَ: فَمِمَّ يَتَعَوَّذُونَ؟ قَالَ: يَقُولُونَ: مِنَ النَّارِ. قَالَ: يَقُولُ: وَهَلْ رَأَوْهَا؟ قَالَ: يَقُولُونَ: لاَ، وَاللَّهِ يَا رَبِّ مَا رَأَوْهَا. قَالَ: يَقُولُ: فَكَيْفَ لَوْ رَأَوْهَا؟ قَالَ: يَقُولُونَ: لَوْ رَأَوْهَا كَانُوا أَشَدَّ مِنْهَا فِرَارًا، وَأَشَدَّ لَهَا مَخَافَةً. قَالَ: فَيَقُولُ: فَأُشْهِدُكُمْ أَنِّي قَدْ غَفَرْتُ لَهُمْ. قَالَ: يَقُولُ مَلَكٌ مِنَ الْمَلاَئِكَةِ: فِيهِمْ فُلانٌ لَيْسَ مِنْهُمْ، إِنَّمَا جَاءَ لِحَاجَةٍ. قَالَ: هُمُ الْجُلَسَاءُ لا يَشْقَى بِهِمْ جَلِيسُهُمْ». (صحیح بخارى:6408).

اسلام آوردن عثمان

عثمان رضي الله عنه پنجمين نفري بود كه اسلام آورد، وي داستان اسلام آوردنش را چنين تعريف مي كند: من مردي بودم علاقمند به مصاحبت زنان، در يكي از شبها با گروهي از مردان قريش در صحن كعبه نشسته بودم، به ما گفته شد:

 محمد دخترش رقيه را به عقد ازدواج عتبه بن ابي لهب در آورده است، رقيه زني زيبا بود من حسرت خوردم كه چرا بر پسر ابولهب پيش نگرفتم وبا دختر محمد ازدواج نكردم، ديري نگذشت كه من به خانه رفتم، آنجا خاله ام سعديه بنت كريز كه به دين قومش بود وكهانت وفالگيري را آموخته بود به من گفت: چراغ او چراغ واقعي است، ودينش رستگار وكارش موفقيت آميز خواهد بود، سنگلاخ مكه به امر او تسليم خواهد شد.

فلسفه‌ی تعدد زوجات پیامبرصلی الله علیه وسلم:

اراده‌ی خداوند متعال و مصلحت دینی و دعوی مقتضی آن بود که‌ زوجات پیامبر صلی الله علیه وسلم و ارتباط‌های خویشاوندی سببی میان او صلی الله علیه وسلم و قبیله‌های گوناگون جزیرة العرب متعدد باشند، و شاید یکی از بزرگ‌ترین مصلحت‌های دینی و دعوی در تعدد زوجات پیامبر صلی الله علیه وسلم و بويژه ازدواج با عايشه در آن سن كمي كه داشت، آن‌ باشد که‌ این فرصت برای هزاران مرد فراهم بود تا به مصاحبت پیامبر صلی الله علیه وسلم مشرف گردند، و از امواج نور او صلی الله علیه وسلم اقتباس نمایند و از چشمه‌ی گوارا و پربهره‌‌اش سیراب گردند و از انوارش درخشندگی را کسب کنند که‌ در نهایت به‌ قله‌ی رفیع عزت، سعادت و شرف دست یافتند.

اما طبیعتاً و با توجه‌ به‌ تفاوت فطری و درونی زن و مرد، چنين موقعيتي براي زنان ميسر نبود، از این‌رو جز همسران پیامبرصلی الله علیه وسلم سایر زنان سهم کمتری نسبت به‌ مردان از پیامبر صلی الله علیه وسلم داشتند، و این تنها زنهاي پيامبر بودند كه از اين فيض بهره‌مند مي‌شدند و امکان داشتند که‌ در این سعادت با مردان مشارکت نمایند، سپس اين نور توسط آن ستارگان به تمام دنياي زنان پخش می‌شد و همانند سفیرانی برای سایر زنان جهان قرار می‌گرفتند و زندگانی بی‌آلایش آنحضرت را بازگو می‌نمودند و جزئیات آن‌را منتشر می‌کردند، و چنان وانمود می‌نمودند که‌ هنوز وحی قطع نگشته‌ و از انوار بی‌کران آن همچون نور خورشیدی استفاده‌ می‌نمایند که‌ هرگز افول بدان رویی نمی‌آورد.

 13- از آداب مجلس

عَنْ عَبْدِاللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ رضی الله عنه قَالَ: قَالَ النَّبِيُّ صلی الله علیه وسلم: «إِذَا كُنْتُمْ ثَلاثَةً فَلا يَتَنَاجَى رَجُلانِ دُونَ الآخَرِ، حَتَّى تَخْتَلِطُوا بِالنَّاسِ أَجْلَ أَنْ يُحْزِنَهُ». [متفق عليه]

عبدالله بن مسعود رضی الله عنه مي‌گويد: نبي اكرم صلی الله علیه وسلم فرمود:

 «اگر سه نفر بوديد، دو نفر بدون مشاركت ديگري، با يكديگر، درگوشي صحبت نكنيد. زيرا اين كار، باعث نگراني آن شخص مي‏شود. مگر اينكه در جمع مردم، قرار گرفتيد». (كه در اين صورت مي­توانيد درگوشي صحبت كنيد). صحیح بخاری و صحیح مسلم

 عن أبی هریرۀ رضی الله قال قال رسول الله صلی الله علیه وسلم : «مَنْ نَفَّسَ عَنْ مُؤْمِنٍ كُرْبَةً مِنْ كُرَبِ الدُّنْيَا نَفَّسَ اللَّهُ عَنْهُ كُرْبَةً مِنْ كُرَبِ يَوْمِ الْقِيَامَةِ» [متفق علیه]

 ابوهریره رضی الله عنه ارشاد رسول اکرم صلی الله علیه وسلم را نقل می‌کند که فرمود: هر کس مصیبتی از مصایب دنیا را از انسان مؤمنی برطرف نماید، خداوند در پاداش آن، مصیبتی از مصایب قیامت را از او برطرف خواهد کرد. صحیح بخاری و صحیح مسلم